Er wordt veel geschreven over de mooie kant van hooggevoeligheid. Over diepgang, empathie, intuïtie en het vermogen om dingen aan te voelen die anderen missen. Dat zijn ook hele gave dingen en hooggevoeligheid is ontzettend waardevol, maar hooggevoeligheid heeft ook een schaduwkant.
Deze schaduwkant is een kant die minder vaak benoemd wordt. Het is een kant die vermoeiend, verwarrend en soms eenzaam kan zijn.
Ook die kant hoort erbij en daarom wil ik hem met je in het licht zetten.
De schaduwkant van hooggevoeligheid
Je weet niet altijd wat van jou is
Als je hooggevoelig bent, neem je vaak veel op uit je omgeving. Je voelt de sfeer in een ruimte, de spanning tussen mensen of de emotie achter iemands woorden.
Daardoor kun je soms niet goed meer voelen wat echt van jou is.
Ben je bijvoorbeeld verdrietig omdat er iets in jou geraakt wordt, of voel je het verdriet van iemand anders?
Ben je gespannen omdat jij spanning hebt, of omdat je lichaam reageert op de energie om je heen?
Dat kan heel verwarrend zijn, omdat je gevoel niet altijd alleen van jou is. Juist daarom is het belangrijk om steeds weer terug te keren naar jezelf. Wat voel ik echt? Wat is van mij? En wat mag ik weer loslaten?
Je merkt dingen die anderen niet benoemen
Veel hooggevoelige mensen voelen snel wat er onder de oppervlakte speelt. Je merkt wanneer iemand iets inslikt. Je voelt spanning achter een glimlach. Jij hoort wat iemand zegt, maar voelt ook wat niet uitgesproken wordt.
Dat kan een kracht zijn, maar het kan ook zwaar voelen. Je kunt namelijk niet altijd doen alsof je het niet merkt. Soms voel je dat er iets niet klopt, terwijl niemand anders het lijkt te zien. En dan zit jij daar met een gevoel waar je niet altijd woorden aan kunt geven.
Het lastige is dat je niet overal iets mee hoeft.
Niet alles wat je voelt, hoeft opgelost te worden.
Soms is het genoeg om te erkennen: ‘ik merk iets op, maar het is niet mijn taak om dit te dragen.’
Diepgang kan je eenzaam maken
Als je veel voelt en diep nadenkt, is het niet gek dat je ook verlangt naar echt contact, naar echte verbinding.
Niet alleen praten om te praten, maar gesprekken waarin je jezelf niet hoeft in te houden. Verbinding waarin je voelt dat je gezien wordt en waarin je (alles) kunt delen.
Maar niet iedereen leeft op die laag. Je kunt tussen mensen zijn en toch het gevoel hebben dat je niet helemaal aansluit. Je bent er wel, maar bent niet helemaal verbonden.
Dit is misschien een van de lastigste kanten van hooggevoeligheid.
Het verlangen naar verbinding die echt is, terwijl je die niet overal vindt.
Je geeft meer dan je doorhebt
Omdat je goed aanvoelt wat anderen nodig hebben, ga je vaak vanzelf geven.
Je luistert, helpt, denkt mee en voelt precies waar iemand vastloopt.
Dat is heel liefdevol, maar het kan ook een patroon worden waarin jij steeds degene bent die alles draagt.
Soms raken mensen eraan gewend dat jij er altijd bent. Dat jij het begrijpt en dat jij ruimte maakt. En daardoor kan het zijn dat jouw energie langzaam leegloopt terwijl je dat zelf pas (veel te) laat doorhebt.
Daarom is het belangrijk om jezelf af te vragen of je iets geeft omdat het goed voelt of omdat je voelt dat iemand het nodig heeft terwijl je daarbij over je eigen grenzen heengaat.
Schaamte en kritiek komen harder binnen
Als hooggevoelig mens voel je vaak niet alleen meer van anderen, maar ook meer van jezelf. Een kleine fout kan groot voelen. Een opmerking kan nog dagen blijven hangen. En een ongemakkelijk moment kan steeds opnieuw door je hoofd gaan.
Voor iemand anders is zoiets misschien snel verwerkt terwijl bij jou je hele systeem erop reageert.
Juist daarom heb je zachtheid (van jezelf) nodig.
Je wordt niet altijd begrepen
Hooggevoeligheid is niet altijd zichtbaar voor anderen. Zij zien misschien alleen dat je sneller moe bent, stilte nodig hebt of anders reageert dan verwacht. Daardoor kun je opmerkingen krijgen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Ben ik moeilijk? Overdrijf ik? Moet ik gewoon meer kunnen? Ben ik te gevoelig?
En voor je het weet, ga je je aanpassen. Je blijft langer dan goed voor je is. Je zegt ja terwijl je nee voelt. En je doet alsof het wel gaat, omdat uitleggen waarom iets te veel is soms nog vermoeiender voelt dan doorgaan.
Maar jouw grenzen zijn niet minder belangrijk omdat een ander ze niet begrijpt. Je mag leren om ze serieus te nemen en hierin goed voor jezelf te zorgen.
Begrijpen is niet hetzelfde als verwerken
Hooggevoelige mensen begrijpen veel. Ze zien patronen, voelen waar pijn vandaan komt en kunnen vaak goed uitleggen waarom iets hen raakt. Maar iets begrijpen betekent niet automatisch dat iets ook verwerkt is.
Soms kan begrijpen zelfs een manier worden om niet echt te hoeven voelen. Je analyseert, verklaart en zoekt verbanden, terwijl de pijn zelf nog ergens in je systeem blijft zitten.
Je hoeft niet alles te verklaren of te begrijpen, net zoals je niet alles hoeft te dragen.
Wat doe je met deze schaduwkant?
Het is waardevol om niet te doen alsof deze schaduwkant van hooggevoeligheid er niet is. Hij is er wel en soms is hij intenser dan andere keren.
Als je deze kant leert herkennen, kun je er bewuster mee omgaan. Je merkt dan eerder wanneer je iets voelt wat niet van jou is. Je voelt sneller wanneer je over je grens gaat. Je leert beter onderscheiden wanneer je geeft vanuit liefde en wanneer je geeft omdat het van je verwacht wordt.
Founder van ontspanningstuin.nl en momentjes.com.
Al ruim 16 jaar houd ik me bezig met spiritualiteit, psychologie en gezondheid (ook lichamelijk).
Voor mij hoort het allemaal bij elkaar.
Mijn passie is ‘intuïtie’.
Met alles wat ik doe heb ik dan ook de onderliggende intentie om je nog dichterbij jezelf en je eigen intuïtieve stem te brengen.