Hooggevoeligheid: jezelf accepteren zoals je bent

geplaatst op

Jezelf accepteren zoals je bent. De meeste hooggevoelige mensen weten wel dat ze gelijkwaardig zijn aan anderen, dat iedereen gelijkwaardig is, maar toch hebben ze vaak een blinde vlek voor hun eigen mooie eigenschappen en talenten. Waar ze de mooie kanten van iemand zo zien en accepteren, zo zien ze die van zichzelf niet eens echt, dus ze accepteren is dan helemaal een uitdaging.

En dan hebben we het niet eens over het accepteren van je minder leuke kanten en eigenschappen. Van een ander zien we die vaak minder snel en als ze er zijn, weten we ze goed te relativeren, te begrijpen en daardoor te accepteren.
Dat terwijl hooggevoelige mensen zichzelf vaak perfectionistisch benaderen: “tja leuk dat dat er is, en ik snap wel waar het vandaan komt, maar nu moet het weg.”
Geduldig zijn we dan ook niet echt naar onszelf….

Jezelf accepteren zoals je bent als hooggevoelig mens kan hierdoor een behoorlijke uitdaging zijn.

Waarom jezelf accepteren zoals je bent zo lastig kan zijn

Hoe is dit toch zo ontstaan? Waarom moeten we onszelf het zo ontzettend lastig maken?

Dit heeft alles te maken met het menselijke overlevingsmechanisme, met name degene die we als kind hadden.

Een voorbeeld

Ik weet nog heel goed dat toen ik een jaar of 5/6 was het stukje lopen van mijn basisschool naar de gymzaal heel ver leek. Je kon zo verdwalen!
Ik voelde me daardoor snel onrustig als we naar de gymzaal moesten lopen. Al helemaal wanneer de juf niet goed op ons lette.
Wat als ze mij vergaten, dan wist ik echt niet wat ik moest doen. Alhoewel ik de weg naar huis eigenlijk ook wel wist, dat stelde me vaak gerust. 
Toch voelde ik me daardoor afhankelijk van de juf, waardoor ik goed op haar lette en het goed wilde doen tijdens het stukje lopen.
Sowieso was ik een kind wat graag haar ouders en juffrouw gelukkig maakte.

In de realiteit is het stukje vanaf de school naar de gymzaal hooguit anderhalve straat, waarvan er maar een keer naar rechts gegaan moet worden.
Verdwalen kan niet echt en ook toen was de risico om te verdwalen nihil.
Toch was dat gevoel van afhankelijkheid er.
Je wilt geaccepteerd worden door anderen, zodat je veilig bent. Dit is veel belangrijker dan jezelf accepteren in deze situaties.

Je voelt daarnaast ook nog eens veel meer mee met anderen

Als hsp kind komt hier nog iets bij. Je voelt namelijk veel beter aan wanneer er dingen spelen en hoe anderen zich voelen.
Je voelt het heel goed wanneer je moeder verdrietig is, ook al zegt ze niet wat er is of waarom.
En als je moeder verdrietig is, dan voel jij dat verdriet, dan ben jij verdrietig. Je wilt dat ze zich beter voelt, lacht.
Daar ga je dan vaak voor werken, ook al is dat niet de intentie van je moeder.
Daarmee leren we de gevoelens en daarmee de meningen van een ander voorop te stellen.
Als een gevolg hiervan uiteindelijk de acceptatie van een ander belangrijker dan de acceptatie van jezelf.

Daar ligt de basis van je worsteling met zelfacceptatie en hoe meer je toen en in je pubertijd hebt meegemaakt, hoe lastiger het kan zijn.

Jezelf wel gaan accepteren zoals je bent

Gelukkig kun je hier wel los van komen. Dat is misschien niet altijd even makkelijk en vaak een proces, maar met geduld en oefening zeker mogelijk.

Het draait in het begin allemaal met je eigen liefdevolle ouder/begeleider worden.

Om dit te doen moet je eerst een aantal dingen voor jezelf onderzoeken:

  • Waar je realistisch en liefdevol gezien aan moet voldoen voor jezelf om een goed mens te zijn en dus geaccepteerd te mogen worden voor jezelf.
    (bijvoorbeeld: eerlijk zijn, je grenzen aangeven, lief zijn voor jezelf, het beste met anderen voor hebben.)
  • Hoe je jezelf kunt belonen voor de dingen die je goed doet en deze voor jezelf uitwerken in een lijstje.
    (kleine dingetjes die je jezelf kunt geven, complimentjes die je jezelf kunt geven, etc.)
  • Welke consequenties eraan verbonden zijn als je niet zo leuk bent (voor jezelf), zoals een liefdevolle maar ook duidelijke preek van jezelf.
    (Bijvoorbeeld tegen jezelf zeggen: dat was niet zo handig lieverd, je weet dat je je daardoor alleen maar rotter gaat voelen. Schrijf van te voren al een aantal van zulke preken voor jezelf uit.)

Vervolgens is het de truc om hier elke dag of in ieder geval regelmatig mee aan de slag te gaan.
Niet alleen ga je hierdoor bewuster leven, je leert hierdoor ook jezelf, je valkuilen en je mooie kanten veel beter kennen.
Tegelijkertijd ben je bewust met jezelf bezig om te voldoen aan je eigen realistische normen, waarden en maatstaf en dat is precies nodig om jezelf echt te gaan accepteren.

 

0 Reacties

Reageren

Je mailadres wordt niet getoond